Nearing the end

Vorige week had ik eindelijk even een weekje rust. Ik moest wachten op een filtertje die per post binnen moest komen. Dat gaf me de tijd om het verslag een beetje bij te werken, socializen en uit te slapen. Heel relaxed was dat, want de week daarvoor was het keihard werken. Toen had ik namelijk zes fermentaties ingezet en moest ik op tien tijdstippen monsters nemen, analyseren op drogestof en prepareren voor het suikergehalte. Nu is het een kwestie om die HPLC 24/7 draaiende te houden en met die resultaten kan ik een nieuwe fermentatiestrategie (wtf spellingcheck herkent ‘m) bepalen. Dan is het een kwestie om dit nog een keer te herhalen en dan is het praktische werk afgelopen. Als alles meewerkt moet het binnen een maand makkelijk te doen zijn.
Een paar weken terug zijn Amanda en ik wezen zwemmen in the New River. Dat was echt supergaaf. Het was dan wel een eindje rijden maar dan heb je ook wat. Ik heb door alle vakanties in mijn leven al heel wat gezien maar zwemmen in een rivier in een van de mooiste delen van de wereld is toch iets wat ik niet snel zal vergeten.
De laatste tijd gaan we (collega's uit het lab) op vrijdagmiddag bier drinken en eten in de stad. Heel gezellig. Zo ook de laatste keer. Later die avond ontmoette ik twee andere gasten (India & Nicaragua represent) van rond de 27. We zijn naar een andere bar gegaan en een rail besteld (een halve liter coctail van 8 dollar waar weetikveelwat in zit, maar het maakt je straalbezopen). Vanaf dat drankje was het allemaal een stuk waziger. Vervolgens zijn we nog naar twee andere barren geweest en als aftermath nog wezen hangen bij een van hen thuis. Ik heb de gewoonte om Sven (Zweden) te bellen met mn dronken hoofd dus ik zit al een week zonder beltegoed. Die moet ik namelijk 10 km verderop halen in Christiansburg.
Ondanks dat de vakantie hier al een maand begonnen is, zijn er gelukkig nog genoeg mensen. Echter, Sven (Duitsland) is vorige week voorgoed vertokken om een postdoc in Luxemburg te doen. Maar die had gelukkig meerdere afscheidsfeestjes/meetings gegeven.
Voetbal kijken kan in het lab (internet stream), of in de kroeg (HD). Dus laatst maar naar de kroeg gegaan om Nederland-Kameroen te zien. Er waren wel wat oranje supporters maar dat waren geen Nederlanders. Ik heb ze beloofd om bij de komende wedstrijd in het oranje te verschijnen.
Nick, mijn huisgenoot, heeft een grill gekocht en in de achtertuin gezet. Dus regelmatig gooien we er een flink stuk beef (goedkoop hier) en/of maiskolven op. De achtertuin hier is ook een heerlijke plek om te zitten. 's Avonds vliegen er honderden vuurvliegjes om de tuin en dat is ook heel tof om te zien.
Iets wat me opviel de laatste weken: Ik begin me hier in Blacksburg steeds meer thuis te voelen. Het is een gevoel. Iets dat ik niet kan omschrijven, maar ik vind het eigenlijk wel prima hier. Na bijna vier maanden, denk ik volledig ingeburgerd te zijn. Aan de andere kant kijk ik er echt naar uit om mijn familie en vrienden weer te zien, mijn afstudeerpresentatie te geven en de MSc programme in Wageningen te volgen.
Ik wil hier zeker nog wel een keer terugkomen. Mental note: Virginia is een goede plek om de ouwe dag door te brengen.

Nothing goes in a straight line

Hoppa; halverwege. Al 80 dagen in de States. Dat gaat snel zeg! Hartstikke mooi natuurlijk, maar als ik kijk naar het werk wat ik nog moet doen dan wens ik toch wat meer tijd. Ik ben al een aantal weken bezig op het lab met verschillende werkzaamheden. Ja, hier leer ik echt wat. Via de moeilijke weg uiteraard, want niks komt me hier aanwaaien. Bij het uitvoeren van een experiment moet het altijd eerst (een paar keer) mislukken. Vanaf de tweede poging is er pas kans op succes en fatsoenlijk resultaat. Onderzoek doen kan op sommige momenten echt frustrerend zijn. Maar wanneer een experiment geslaagd is en de resultaten ervan zijn verwerkt, dan brengt het een enorme euforie met zich mee. Op dat soort momenten is biotechnologie weer het mooiste vak wat er is.
Maargoed; het lab dus. Wat is er tot nu toe gedaan? De samenstelling van de maiskolven en de gehydrolyseerde maiskolven zijn bepaald. Er zijn kopieën gemaakt van mijn gistcelletjes en ik heb de enzymactiviteit van het enzym in dit onderzoek bepaald.
Deze week ga ik -voor de derde keer- een poging doen een groeicurve te maken van de gistcellen in drie verschillende media (experimenteel, positieve referentie & negatieve referentie). Tegelijkertijd ga ik weer de samenstelling bepalen van gehydrolyseerde mais (dit keer door enzymen gehydrolyseerd). Dan is het maar hopen op een goed resultaat; anders kan ik de enzymreactie opnieuw opzetten. U leest het, het is heel veel werk en ik hoef me voorlopig niet te vervelen.
Duidelijk; dan nu de activiteiten buiten de stage. De laatste blogpost is al weer een tijdje geleden, dus het is weer even graven voor mij hoe en wat; maar het zijn wel heel veel leuke dingen! Een van de hoogtepunten was toch wel het bluegrass festival. Twee weken terug ben ik daar geweest met Amanda en haar huisgenoot. Bluegrass is banjo/basgitaar/gitaar muziek; redelijk uptempo en afkomstig uit Virginia. Aldaar waren de lokale bierbrouwerijen ook vertegenwoordigd met al hun bieren en dat maakte het helemaal af. Supergaaf om wat van de locals mee te krijgen.
Laatst ben ik ook met wat andere gasten naar een American football wedstijd geweest in het stadion op de campus. Ook leuk, maar ik snapte er niet heel veel van.
Afgelopen weekend was er een feest in het appartementencomplex en dat werd uiteraard gevierd met bier en whisky. Weer veel mensen van allerlei nationaliteiten ontmoet. Voornamelijk phd's en postdocs, dus soms is het wel een beetje jammer om te zeggen dat ik een undergrad ben. Nouja, voor nu dan; vanaf de zomer niet meer =).
Sinds deze week zijn de colleges en examens afgelopen en zijn de meeste studenten weg. Terug naar hun ouders, want op de campus mogen ze niet wonen in de zomer. Het is dus heel stil nu op de campus en in Blacksburg. Ik weet niet of ik dat nou als iets positiefs of negatiefs moet ervaren, maar dat lezen jullie dan in de volgende blogpost.
De eerste Nederlander heb ik ook ontmoet; een kerel van een jaar of 40 die al tien jaar in Blacksburg woont en werkt. Leuk om voor de verandering weer eens Nederlands te praten.
Verder gaat het zijn gewone gangetje. Soms zijn het lange dagen tot 's-avonds laat en soms kan ik een ochtendje vrij nemen wanneer een experiment lang moet staan pruttelen. Als het lekker weer is ga ik naar de seven-eleven voor een slurpee (gecrushd ijs met allerlei smaakjes) en als ik geen ontbijt heb ga ik naar Joe's diner voor een breakfast cheesy eggs, bacon, hashbrowns and toast. Snackbar bert is nu vervangen door five-guys, een hamburger tent die de beste hamburgers maakt in Blacksburg en omstreken. Voor bier ga ik naar de London Underground, de lokale kroeg en voor de extragezonde exercise ren ik twee rondjes om the Drillfield. Pizza haal ik bij de Papa Johns, oftewel Papa J, PJ's of The Papa.
Morgen weer vroeg op, dus ik laat het hierbij. Groeten vanuit de U S of A!

Preparation, Calibration and Analysis

Inmiddels ben ik eindelijk begonnen aan de praktische werkzaamheden van deze stage; lekker prutsen in het lab is wel een van de leukere dingen van deze business. Nauwkeurig werken in ‘t lab is nooit mijn beste kwaliteit geweest maar nu wordt me dat nog moeilijker gemaakt; het lab verkeert echt in een slechte staat. Bijna alles is vies, moeilijk vindbaar of simpelweg niet aanwezig. Toch is het er wel gezellig :-)
Oja, ik heb nog iets geleerd; Bij het te snel afkoelen van een dicht glas kan het ontploffen. Dat gebeurde dus vorige week toen ik er met m'n hoofd over gebogen stond zonder labbril & labjas. Meteen naar de oogdouche en daarna naar huis om te douchen, omdat er 1% zwavelzuur aan toegevoegd was. Gelukkig heb ik er niets aan over gehouden en kon ik het makkelijk uit mijn kleren wassen, maar het was wel even schrikken. Voortaan zal ik dus wat consequenter zijn met bescherming in het lab.
Ik er achter gekomen dat een groot deel van mijn werkzaamheden zal bestaan uit het kalibreren, regenereren en checken van de HPLC, het apparaat wat al mijn monsters zal moeten analyseren. Ik hoop dat er in de toekomst een betere meetmethode zal komen voor kwantitatieve analyses want dit is wel erg omslachtig allemaal. Gelukkig kan dat apparaat voorgeprogrammeerd worden zodat ik gedurende en tussen de runs door niet erbij hoef te blijven staan. Andere werkzaamheden bestaan tot nu toe uit standaard suiker oplossingen maken, het substraat hydrolyseren en monsters prepareren voor analyse. Komende week wil ik mijn gistcellen opkweken om te kijken of ze ook daadwerkelijk kunnen groeien met biochar. Als het allemaal een beetje soepel verloopt hoop ik de fermentaties in mei te kunnen starten.
Vorige week ben ik met wat gasten die ook in het lab werken wezen chillen bij een van hen thuis. Aldaar, zorgde de combinatie van veel mensen, bier, wijn en eten dat die avond een succes werd. Vervolgens naar de kroeg en toen nog de afterpils uiteraard.
16 April was de herdenking van de Virginia Tech massacre die drie jaar geleden was. Ik heb er niet veel van meegekregen omdat ik aan het werk was, allicht, maar ik heb wel mee kunnen profiteren van de gratis lunch. Vrijdagavond ben ik met collega's wezen pilzen en poolen in de bar om de hoek wat ook erg gezellig was en zaterdagavond bowlen.
De lente zorgt ervoor dat de omgeving er met de dag kleurrijker uitziet! Echt, het is schitterend om al die bomen, planten en kleuren te zien in deze omgeving. Het aanhoudende lekkere weer (zonnetje, wolkje, 15 - 25 C ) draagt ook bij aan de blij-uitziende omgeving. Let wel, mensen; deze man fietst al een paar weken lang -al dan niet met zonnebril- in een t-shirt naar het werk toe. Qua weer is het hier helemaal toppie dus!

Deel 3 nadert zijn einde. Foto's zijn uiteraard ook weer ge-update en reacties blijven welkom.

Take care!

Mark

I love your accent. Where are you from?

Vorige week was het st Patricksday. De dag dat Ieren de beschermheilige van het land, Sint-Patrick, herdenken. Ofzoiets. Ik heb deze informatie van wikipedia moeten halen, want de meeste Amerikanen hebben ook geen idee wat ze nou precies vieren; ze grijpen die dag in ieder geval aan om te zuipen. En wie ben ik om me daar dan niet bij aan te sluiten? Die avond zijn we dus van de een naar de andere kroeg gestrompeld, die ramvol stonden met Amerikanen. Gezellig. Leuk. Maar meer dan bier drinken in een kroeg met een groen t-shirt aan is het dan ook niet. Nederlanders weten gelukkig wel hoe ze fatsoenlijke feesten en evenementen moeten organiseren.
Die avond heb ik (onder andere) Amanda leren kennen. Met haar ben ik het weekend eeropvolgend wezen hiken. Hiken? Ja, dat is wandelen in het bos. Niet forrestwalken dus; hiken. En dat is echt heel gaaf hier! Virginia bestaat uit een groot aantal valleien, met een veelvoud aan bomen erop. Zonnetje, tshirtje, zonnebrilletje, flesje water en hiken maar. Supermooi is het hier!
En het onderzoek dan? Ja, het plan van aanpak is af. Nouja, bijna. Ik moet eerst de samenstelling van de gehydrolyseerde maiskolven bepalen. Aan de hand daarvan weet ik in welk bereik ik mijn onderzoek ga doen, en dan kan het PVA echt de deur uit. De samenstelling ga ik bepalen met een HPLC waarbij ik de concentratie van een zestal suikers ga meten. Deze week heb ik al uitleg gekregen over hoe het apparaat werkt en hoe ik een kalibratiecurve maak. Vandaag en volgende week krijg ik nog hulp ermee en dan hoop ik er zelfstandig mee te kunnen werken. Dat moet namelijk ook gedurende het onderzoek. De communicatie tussen mij en de prof loopt niet altijd even lekker. Soms is het ronduit verwarrend en dat is wel een beetje jammer. Maar naar zijn zeggen probeert hij een echte onderzoeker van mij te maken. Dat is fijn, want dat is namelijk precies de rede dat ik hier ben. De onderzoekers hier (bsc, msc & phd students) zijn wel toffe mensen en zijn altijd bereid om iets uit te leggen en niet te beroerd voor een social talk.
En wat eten we zoal? Ja aardappels, vlees, groente natuurlijk. Niks is beter dan Hollandsche pot. Natuurlijk ook wezen buurten bij de Burger King, Wendy's, Papa Johns, Five Guys, KFC (bah!) om de lokale specialiteiten te ontdekken. Net als in Leeuwarden is nog steeds elke dag weer improviseren wat ik moet eten. Amerikanen hebben het gemakkelijk met hun auto. Ik moet heuvelop fietsen naar de supermarkt, alleen pakken wat in mijn rugtas past, en weer terug. Dat is inderdaad makkelijk gezegd, maar de praktijk leert dat Mark veels te lang door de supermarkt banjert tussen al die vreemde merken en producten, op zoek naar jus en paneermeel voor de gehaktballen. Mijn fiets staat altijd alleen geparkeerd; fietsenstallingen bij de supermarkt kennen ze hier niet.
Een minisupermarkt om de hoek, de seven-eleven, die (niet volgens de naam) twentyfour-seven (!) open is, is de supplier van bier, koffie (to go), kip en pizza (ook to go). Als het aankomt op vierentwintiguurswinkels dan kunnen we nog een hoop leren van onze overzeese vrienden.
Vrijdagmiddag had Sven, een kerel bij mij in het appartementencomplex, zijn phd-defense, en dat hebben we uiteraard gevierd in de lokale kroeg naast de campus. Die avond naar nog een andere bar geweest met andere mensen. Aan aandacht heb ik hier in ieder geval geen gebrek en ze zijn allemaal nieuwsgierig hoe de Dutch guy is, en wat ik er over te zeggen heb. Heel leuk is dat. De kroegen gaan hier 2AM dicht, en we werden uitgenodigd om bij iemand thuis verder te chillen. Dat was ook een heel goeie, met weer allemaal nieuwe mensen. Dit weekend weer wezen hiken en verder rustig aan gedaan.
Zo. Einde van deel 2. Komende week mag ik weer fijn verder werken aan het onderzoek en ik hoop dat het allemaal een beetje vordert zodat ik er wat meer over kan vertellen in het volgende verhaal.

Ciao!

Mark

Uncle Sam wants you to speak English

Nou vooruit, ik ga een blog bijhouden. Bij nader inzien is het toch een ontzettend bijzondere ervaring om in de Verenigde Staten te wonen en werken.
Twee weken geleden ben ik vertokken naar de VS om mijn afstudeerstage te gaan doen. Deze stage doe ik op de Virginia Polytechnic Institute and State University, ook wel bekend als Virginia Tech. De afdeling heet 'Department of Biological Systems Engineering'. Hier doe ik onderzoek naar de optimalisatie van de productie van xylitol. Het doel van het onderzoek is om de potentie van verkoolde kippenstront (biochar) aan te tonen tijdens de fermentatie van steam-exploded corncobs (maiskolven zonder de gele dingetjes). De biochar zal mogelijk een nutriëntenbron zijn en wellicht giftige stoffen neutraliseren. Niemand die weet of dat kan of werkt, dus dat maakt mij een pionier op dit gebied. Als het allemaal werkt dan krijgt de prof een hoop subsidie en ga ik met een mooi afstudeerverslag naar huis. Maargoed, dat moeten we in augustus nog zien. Als je al tot zo ver bent gekomen met lezen wil je natuurlijk vast wel weten watskeburt en hoe het me bevalt in de States.
Ik moet zeggen, dat is allemaal dikke prima hier! Ik woon op 5 minuten lopen van de campus. VT heeft een gigantisch grote campus met ontzettend veel voorzieningen. De eerste dag ben ik gaan rondwandelen, buurt verkennen, en me gemeld bij de uni. Hier en daar wat tentjes ingelopen voor food en ‘s avonds wat ouwehoeren met Nick, mijn huisgenoot. Tweede dag was mijn eerste officiële stagedag. Professor ontmoet, opdracht gekregen, formaliteiten geregeld zoals wireless inet, pasje, sleutels voor labs en kantoren, huurcontract, handjes schudden, etcetera. Rest van de week; lezen, lezen en nog eens lezen en het plan van aanpak schrijven. Niet het leukste gedeelte, maar het hoort erbij. Ik heb een eigen kantoortje waar ik met mn laptopje en een handjevol artikelen mezelf maar moet vermaken. Een koffieshop (niet te verwarren met de Nederlansche koffieshops) inwandelen is nu de routine in de avond, want er is geen koffiezetapparaat thuis.
Eerste weekend heb ik wat gasten ontmoet die hier studeren. Met hen heb ik zowaar al kunnen barbecueën in iemands achtertuin, inclusief t-shirtje, biertje en zonnebrilletje. Qua weer is het dus duidelijk beter gesteld dan in the Netherlands. De maandag daarna al pils wezen drinken in downtown Blacksburg. Het is een klein dorpje hier, maar aan kroegen is geen gebrek. De mensen (studenten) die daar rondhangen zijn heel open en vriendelijk. Voor je het weet sta je met half Blacksburg te tetteren, al dan niet met pils. De daaropvolgende werkdag was dan ook geen productieve.
Week 2. De routine van wonen en werken is er nu ook wel ingeslopen. Opstaan, naar de stage, naar huis, boodschappen doen, eten, bakkie halen, ontspannen, naar bed. Het leventje is eigenlijk net als in Leeuwarden, maar dan alles in het Engels en zonder mijn homies, die ik op zijn tijd natuurlijk wel mis.
Oja en de was moet ik in een wasserette doen. Yes, net zo een als in de film. Wassen duurt een halfuurtje en drogen een halfuurtje, maar met een kroeg verderop is dat natuurlijk geen enkel probleem.
De eerste twee weken zitten er nu op. Komende weken is het zaak mijn plan van aanpak af te ronden en nog meer mensen te leren kennen. Beide zaken gaan gelukkig vanzelf hier.
Tot zo ver. Ik heb foto's gemaakt van de omgeving om jullie een impressie te geven. Het is niet de beste kwaliteit (telefoon), maar ik weet zeker dat jullie het er mee kunnen doen.

Greetings!

Mark

PS. Oja, voor degeen die het nog niet gezien heeft; checkout mij hier onderdeel van de crew zijn! =D